RYDZYNA
Powiat leszczyński
Pierwszą gotycką warownię usytułowaną na sztucznej wyspie wzniósł w XV wieku, Jan z Rydzyny Czerniny. Ród Rydzyńskich trwał na zamku niemal dwa stulecia, aż do najazdu Szwedów. W 1658 roku część dóbr rydzyńskich zakupił Bogusław Leszczyński, a kilka lat później pozostałą część wraz z miastem i ruinami zamku nabył Rafał Leszczyński. Pod koniec XVII wieku na murach starej fortecy wyrósł barokowy pałac, który zwyczajowo nadal był nazywany zamkiem. Imponujące czteroskrzydłowe założenie z wewnętrznym dziedzińcem w tym czasie zaliczano do najpiękniejszych siedzib magnackich w kraju. Około 1700 roku z inicjatywy Stanisława Leszczyńskiego doszło do przebudowy zamku, podczas której między innymi powstała dwupiętrowa sala balowa. W 1707 roku po nieudanej reelekcji wojska rosyjskie zajęły wielkopolskie dobra nowego króla, a jego siedzibę zdewastowały i częściowo spaliły. Leszczyński uciekł za granicę, a Rydzynę w 1736 roku sprzedał księciu Aleksandrowi Józefowi Sułkowskiemu. Kolejna przebudowa, dokonana już dla Sułkowskich, miała miejsce w latach 1742/1745. Elewacja została wystrój rokokowy a salę balową ozdobiono plafonem gloryfikującym zaślubiny Aleksandra Sułkowskiego z Aleksandrą Przebendowską. Spadkobiercą tej pary był August Kazimierz, który w przeciwieństwie do ojca nie traktował zamku za główną siedzibę rodu, ale w 1775 roku uzyskał zgodę Sejmu na założenie ordynacji radzyńskiej. Kolejni sukcesorzy nie pomnażali dóbr a raczej korzystali ze zgromadzonej fortuny. W 1909 roku po bezpotomnej śmierci szóstego ordynata, Antoniego Stanisława Sułkowskiego, zgodnie ze statutem ordynacji, majątek przejął rząd pruski z przeznaczeniem na cele oświatowe. Zamek adaptowano na potrzeby gimnazjum.
Galeria – 2026
